THEBAR

Θωρώ τους δρόμους που χάνουνται σαν δαντέλες τη νύχτα και η γοητεία του αγνώστου με τραβάει, με λιώνει, με ρέβει η νοσταλγία των δρόμων. Μούρχεται να ξανακολουθήσω το πάει τους ως εκεί που ενώνεται ο ουρανός με το κόσμο, ως εκεί που η συνείδηση της διεύθυνσης χάνεται, πούναι έξω από το νόημα ο τόπος.